ویژگی های عملکرد پمپ جریان محوری

پروانه پمپ جریان محوری مجهز به دو تا هفت پره است و در یک محفظه پمپ لوله ای می چرخد. پره های راهنمای ثابت روی محفظه پمپ در بالای پروانه نصب می شوند تا حرکت چرخشی مایع را از بین ببرند، آن را به حرکت محوری و انرژی جنبشی حرکت چرخشی را به انرژی فشار تبدیل کنند. پمپ‌های جریان محوری معمولاً تک مرحله‌ای هستند و تعدادی از آنها در پیکربندی‌های دو مرحله‌ای موجود هستند. آنها محدوده جریان وسیعی بین 180 تا 360 متر مکعب در ساعت دارند و هد معمولاً کمتر از 20 متر است. پمپ های جریان محوری معمولاً عمودی هستند و پروانه آن در آب غوطه ور است. پمپ های جریان محوری افقی یا شیبدار نیز موجود هستند. پمپ های جریان محوری کوچک با پروانه های نصب شده در بالای سطح آب به پمپ خلاء برای تخلیه آب و راه اندازی پمپ نیاز دارند. پمپ های جریان محوری دارای تنظیمات تیغه ثابت یا قابل تنظیم هستند. شرایط عملیاتی (عمدتاً نرخ جریان) پمپ های جریان محوری بزرگ اغلب در حین کار به طور قابل توجهی نوسان می کند. تنظیم زاویه نصب تیغه می تواند به حفظ راندمان بالا در شرایط عملیاتی مختلف کمک کند. پمپ های کوچک معمولا دارای زاویه نصب تیغه ثابت هستند. پمپ‌های جریان محوری بالاترین سرعت ویژه را در بین پمپ‌های دینامیکی دارند که از 500 تا 1600 متغیر است. منحنی‌های مشخصه جریان{18}}سر و جریان{19}}پمپ در محدوده جریان کم تندتر است، بنابراین از عملکرد در این محدوده جریان کم{{21} ناپایدار باید اجتناب کرد. پمپ های جریان محوری در دبی صفر بیشترین توان شفت را دارند، بنابراین شیر در خط تخلیه باید قبل از راه اندازی پمپ باز شود تا قدرت راه اندازی کاهش یابد. پمپ‌های جریان محوری عمدتاً برای کاربردهای-سرد، کم-دبی مانند آبیاری، زهکشی، زهکشی اسکله، تنظیم سطح آب در قفل کانال و به عنوان پمپ‌های آب در گردش بزرگ در نیروگاه‌ها مناسب هستند. پمپ های جریان محوری با هدهای بالاتر (در صورت لزوم با پیکربندی دو مرحله ای) می توانند برای رانش جت آب در کشتی های آب کم عمق استفاده شوند.