روش های فعال سازی پمپ آتش نشانی

رابطه اتاق کنترل آتش نشانی و فعال شدن دکمه شیر آتش نشانی به روش فعال سازی پمپ شیر آتش نشانی مربوط می شود. به طور کلی دو روش فعال سازی برای پمپ های شیر آتش نشانی وجود دارد. روش اول، تحت کنترل درهم تنیده مبتنی بر گذر-، به دکمه شیر آتش نشانی اجازه می دهد تا سیگنال فعال سازی را از طریق یک ماژول رابط اتصال که در نزدیکی شیر آتش نشانی قرار دارد به کنسول اتاق کنترل آتش ارسال کند. سپس این ماژول رابط یک کنتاکت سوئیچ را خروجی می دهد که شیر آتش نشانی را فعال می کند. روش دوم مستقیماً تماس سوئیچ دکمه شیر آتش نشانی را به جعبه فعال سازی پمپ شیر آتش نشانی منتقل می کند. هر دو روش فعال سازی را می توان در طراحی های عملی استفاده کرد. روش اول الزامات سیم‌کشی را کاهش می‌دهد اما نیاز به برنامه‌نویسی کدگذاری آدرس ماژول اتصال شیر آتش نشانی تحت کنترل اتوبوس برای نظارت بر تعداد زیادی از شیرهای آتش نشانی دارد. روش دوم ساده تر و قابل اطمینان تر است، اما همچنین نیاز به بازگشت سیگنال فعال سازی شیر آتش نشانی به اتاق کنترل آتش دارد. طراحان می توانند روش را بر اساس مقیاس پروژه خاص انتخاب کنند. پروژه های بزرگ با فرم های پیچیده معماری برای روش اول مناسب هستند، در حالی که پروژه های کوچکتر برای روش دوم مناسب تر هستند. پمپ آبپاش به طور خودکار با شکستن لامپ های شیشه ای در نازل های هر منطقه محافظت شده در دمای بالا فعال می شود و جریان آب را در لوله ها القا می کند که به نوبه خود کلید فشار سوپاپ آلارم را فعال می کند و هدف فعال شدن خودکار پمپ آبپاش را محقق می کند. از طریق ماژول اتصال نشانگر جریان آب یا سوئیچ فشار سوپاپ هشدار، اتاق کنترل آتش می تواند سیگنال فعال سازی را با دقت دریافت کند و مستقیماً شروع و توقف پمپ آبپاش را کنترل کند.