فرض کنید این ایرفویل در یک سیال معلق است. هنگامی که سیال با سرعت معینی از آن عبور می کند، فشار منفی روی سطح ایرفویل و فشار مثبت در پشت ایرفویل ایجاد می شود. بزرگی این فشارهای مثبت و منفی به شکل ایرفویل، زاویه حمله (زاویه بین پشت ایرفویل و جهت جریان سیال) و سرعت سیال بستگی دارد.
اگر سیال ساکن باشد و ایرفویل با همان سرعت در داخل سیال حرکت کند، پشت ایرفویل و سطح ایرفویل مانند قبل تحت فشارهای مثبت و منفی قرار می گیرند: فشار منفی روی سطح ایرفویل (سطح بالایی ایرفویل) و فشار مثبت در پشت ایرفویل. تحت این فشارها، ایرفویل بالابر ایجاد می کند.
اگر یک تیغه بال -شکل به یک محور دوار برای تشکیل پروانه ثابت شود و از حرکت محوری جلوگیری شود، هنگامی که محور با سرعت بالا می‌چرخد، فشار منفی روی سطح ایرفویل (سمت پایین پروانه) اثر مکش ایجاد می‌کند، در حالی که فشار مثبت در پشت ایرفویل اثر تخلیه ایجاد می‌کند. این چرخه مکش و تخلیه یک جریان مایع (یا گاز) ایجاد می کند. این اصل کار یک پمپ جریان محوری است.
